→Basauri

Jon Arretxe: “Beti izan da nire ametsetako bat Touré detektibea pantailara eramatea”

Touré detektibean oinarritutako telesail bat egiteko kontratua sinatu du Jon Arretxe basauriarrak, “Espainiako ekoiztetxe handi batekin, eta nazioartean proiektu handiak dituenarekin”

Jon Arretxe urtarrilean 'Trumoiaren alaba' bere azken liburuaren aurkezpenean / Erein

Liburuetatik pantaila txikira. Salto hori emateko lehen urratsa eman du Jon Arretxe idazle basauriarrak (Basauri, 1963), Touré detektibean oinarritutako telesail batean, hain zuzen. Sare sozialen bitartez jakinarazi zuen apirilaren 20an kontratua sinatu zuela Touré pertsonaian oinarritutako telebista-serie bat egiteko. Txioa ikusi bezain laster berarekin jarri ginen harremanetan. Arretxek duela gutxi argitaratu du Touréren sagaren zazpigarren liburua (‘Mesfidatu hitzez’), ’19 kamera’ Touréren lehenengoak hamargarren edizioa lortu duen aldi berean.

Touré detektibea laster iritsiko da hortaz pantailara.
Hala da. Oso pozik nago. Espainiako ekoizle handi batekin sinatu dut aukera-kontratua. Nazioartean proiektu handiak dituen ekoiztetxea da eta oso diru kopuru handia ordaindu du telesaila egiteko eskubideengatik. 

Zer esan nahi du aukera-kontratu horrek?
Kontratu horrekin, ekoiztetxeak eskubideak ditu Touré detektibeari buruzko telesail bat egin ahal izateko, eta horretarako urte eta erdiko epea izango du lehenengo kapitulua egiteko. Proiektu serioa da, itxura onekoa. 

Zenbat kapitulu izango lituzke telesailak?
Dirudienez, ekoiztetxearen asmoa da detektibearen lehen sei eleberrietan oinarritutako sei kapituluko telesaila filmatzea. Atal bakoitza liburu batean oinarrituta izango litzateke. 

Sagaren egile gisa telesailean izango zenukeen inplikazio-mailaz galdetuko banizu.
Ekoiztetxeak lan guztia egingo du, baina aurretik kontsultatu egin behar didate. Zinemaren munduan ‘Biblia’ deitzen den hori erakutsi behar didate, hau da gidoi moduko bat. Horrela, nire gustuko ez den eta beste aukera batzuk eman diezazkidaketen erabaki dezaket. 

Zerbaitek kezkatzen zaitu?
Gehien kezkatzen nauena da Touré asko aldatzea. Esan didate agian tramak leundu egingo dituztela nire nobelak gogorregiak direla uste dutelako. Esan didate jende gehienari gauzak arinago gustatzen zaizkiola. Beldur ematen didan gauza bakarra da Touréren soslai hain berezia ez mantentzea, uste baitut haren izaera dela sagaren gakorik nagusiena. 

Zein hizkuntzatan grabatuko lukete telesaila?
Telesaila gazteleraz izango litzateke, baina aukera legoke beste hizkuntza batzuetan ere ekoizteko.

Eta badakizu non grabatuko duten?
Ez dakit non grabatu nahi duten, baina ilusi handia egingo lidake Bilboko San Frantzisko auzoan grabatuko balute. 

Inoiz imajinatu duzu Touré pantailara iritsiko zela?
Bai, askotan imajinatu dut eta hasieratik. Oso zinemazalea eta fantasiosoa naiz, eta beti izan da nire ametsetako bat nire nobelak pantailan ikustea. Gainera, ohikoa da nire nobelak oso zinematografikoak direla esatea, eta egia da, nire obrekin dudan obsesioetako bat da: ezeri buruz ez, lastorik ez sartzea. Irakurle gisa, asaldatu ere egiten naiz betelanak daudenean. Nire nobelek gidoi zinematografikoak diruditela uste dut. Nobela beltzak erritmoa izan behar du, irakurlea harrapatu eta harritu. 

Pozaren pozez egongo zara orduan!
Bai! Oso pozik nago. Ilusio handia egin dit hasierako kontratu hau sinatzeak. Esan dizudan bezala, aspalditik gogoa neukan nire nobelak pantailara eramateko. Nire betiko ametsetako bat da, baina dirutza behar da pantailara eramateko.

Duela aste batzuk ’19 kamera’ sagaren lehen liburua 10. ediziora iritsi da. Zer dauka Tourék hainbeste gustatzeko?
Irakurleek oso ondo hartu dute Touré eta jendeak maite du pertsonaia originala delako. Gaur egun, hiri eta herri guztietan daude Touréren profil bereko afrikarrak. Hala ere jendeak, oro har, ez du ideia handirik pertsona horiek bizi izan duten guztiari buruz edo euren problematikari buruz ere. Distantzia eta nolabaiteko errezeloa mantentzen ohi dugu. Afrikarrei buruz ezagutu dudana aprobetxatuz ni saiatu naiz hesi horiek apurtzen, lehen pertsonan gauzak kontatuz. Askotan egon naiz Afrikan eta bertako lagun asko ditut. Uste dut horregatik hartu dutela hain ondo Touré bezalako pertsonaia bat. Oso erreala da, oso sinesgarria, eta bizirauteko behar den guztia egiten du.

Duela gutxi argitaratu duzu sagaren zazpigarren liburua: ‘Mesfidatu hitzez’.
Seigarren liburuan, Nafarroako Pirinioetako irudimenezko herrixka batera eraman nuen Touré. Bertan bakea aurkituko zuela uste zuen, Bilbon presio handia sentitzen baitzuen. Herrixka horretan ardiak zaintzen ditu, baina bere patuak jazartzen dio eta Parisera ihes egin behar du herrixka horretatik gertu dagoen putetxe batean lan egiten duen prostituta batekin batera. Hasieran oso gustura daude; Parisen afrikar asko daude, eta hortaz, oharkabean bizi da. Prostituta harekin oso ondo bizi da, eta lapurtzen aritzen dira. Baina pixkanaka, beti bezala, gauzak zailtzen ari zaizkio. Orain Touréren zortzigarrena idazten nabil. 

Itxialdia idazteko aprobetxatu duzu?
Bakarrik bizi banintz, pilo bat idatziko nukeen, baina etxean bi ume ditudanez, ez nuen lerro bat ere idatzi, ezta irakurri ere. Desastre bat! Ondoko liburutegi batera joan ahal izatea eta bertan giltzapetuta idatzi ahal izatea gozagarria izan zen niretzat. Lehen monasterioetan idazten nuen, baita bainuetxeetan edota lagunen baserrietan ere. Ondoren, eleberriak oinarrituta zeuden tokietan idazten hasi nintzen. Esperientzia hori probatu nuen Amazonian garatzen den gazte-eleberri bat idazten nenbilenean. Oso gustura eta modu errazean idatzi nuen liburu hori, islatu nahi nuen giroan murgilduta. Touréren ia liburu guztiak Bilboko San Frantziskoko etxebizitza batean idatzi ditut.

Basauri ere eszenatoki izan da zure eleberri txalotuenetako batean: ‘Arrutiren banda’.
Touré albo batera utzi nuen, nire herriari, Basauriri, zor nion eleberria idazteko. Eta egia esan erantzun oso ona izan du eta izaten jarraitzen du. Horren adibide da berriki berrargitaratu dutela. Errazen idatzi dudan nobela da. Basaurikoa naizenez kontatzen nuen guztia ondo baino hobeto ezagutzen nuen. Eta, gainera, San Fausto jaietan kokatu nuen. Nobela beltza da, baina baita umore zentzugabea ere badu. Oso gustura idatzi nuen.

Gora

Geuria Laguntzaileak Geuria Laguntzaileak